!
..."ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ"... !
ΟΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΟΧΕΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ !!!! Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ !!!! ΠΑΡΟΧΗ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.
Αναγνώστες
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΧΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΧΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 24 Απριλίου 2011
.....ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ....!
ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΧΑΡΑ, ΕΛΠΙΔΑ, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ,
ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ,
ΚΑΙ ΜΕ ΠΙΣΤΗ,
ΠΩΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΓΕΝΝΑΕΙ ΤΗ ΧΑΡΑ,
ΠΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ Η ΜΕΡΑ,
ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΘΕ ΣΚΟΤΑΔΙ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΦΩΣ,
ΠΩΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ !
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ !
Παρασκευή 22 Απριλίου 2011
Η ιστορία και τα έθιμα της Μεγάλης Παρασκευής
Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμα και το λάδι
Την Μεγάλη Παρασκευή οι χριστιανοί όλου του κόσμου, ζουν την κορύφωση του Θείου Δράματος. Είναι η ημέρα των Παθών του Ιησού. Αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στις τελευταίες ώρες πριν την Σταύρωση, μας υπενθυμίζει τα παρακάτω γεγονότα.Ο Χριστός, μετά την σύλληψη του στο Όρος των Ελαιών, δικάστηκε και καταδικάστηκε από τους Αρχιερείς…
Η δίκη ήταν βέβαια τυπική αφού η ετυμηγορία είχε αποφασιστεί πριν καν συλληφθεί. Οι Αρχιερείς ήθελαν τον θάνατο Του.
Επειδή όμως δεν είχαν την νόμιμη εξουσία, έπρεπε η καταδικαστική απόφαση να απαγγελθεί από τον Ρωμαίο διοικητή.
Τα χρόνια εκείνα διοικητής στην Ιερουσαλήμ ήταν ο Πιλάτος. Σε αυτόν σύρθηκε ο Ιησούς, ενώ το πλήθος, μετά από παρότρυνση των Αρχιερέων, φωνάζοντας, ζητούσε την Σταύρωση Του.
Υπήρχε το έθιμο, την ημέρα του Εβραϊκού Πάσχα, οι Ρωμαίοι να απελευθερώνουν έναν κατάδικο Εβραίο. Ο Πιλάτος θέλοντας να μην έχει την ευθύνη της σταύρωσης του Χριστού, ζήτησε από το πλήθος να διαλέξει ανάμεσα στον Θεάνθρωπο και στον Βαραβά, ένα στασιαστή και φονιά, ποιος θα ήταν αυτός που θα απελευθερωνόταν. Το πλήθος, δια βοής, επέλεξε να αφεθεί ελεύθερος ο Βαραβάς.
Αμέσως μετά, και με την εντολή πλέον του Πιλάτου, ο Χριστός οδηγείται στην εσωτερική αυλή του Πραιτωρίου (του διοικητηρίου δηλαδή των Ρωμαίων). Εκεί οι στρατιώτες του φορούν μια πορφύρα και ένα αγκάθινο στεφάνι. Χλευαστικά αποκαλώντας τον «Βασιλιά των Ιουδαίων», τον χτυπούν και τον φτύνουν. Η ώρα της Σταύρωσης έχει πλησιάσει.
Φορτωμένος ο Ιησούς με τον Σταυρό στον οποίο θα σταυρωθεί, οδηγείται προς τον λόφο του Γολγοθά. Στο δρόμο δεν αντέχει το βάρος του Σταυρού και πέφτει. Οι Ρωμαίοι επιβάλουν στον Σίμωνα τον Κυρηναίο, που διερχόταν από εκείνο το σημείο, να μεταφέρει αυτός τον Σταυρό του Μαρτυρίου. Τελικά στις 9 η ώρα το πρωί, ο Ιησούς σταυρώνεται. Το μαρτύριο του Χριστού κράτησε έξι ώρες. Στις 3 η ώρα το απόγευμα παρέδωσε το πνεύμα Του, αφού προηγουμένως είχε συγχωρήσει όσους ευθύνονταν για τον θάνατο Του.
Επειδή όμως το Σάββατο απαγορεύονταν οι κηδείες, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, κρυφός μαθητής του Χριστού, ζήτησε από τον Πιλάτο να πάρει το σώμα Του και να το ενταφιάσει. Η άδεια αυτή του δόθηκε και έτσι τυλίγοντας το σώμα του Χριστού σε ένα σεντόνι, τον ενταφίασε σε ένα μνήμα λαξευμένο σε βράχο. Το άνοιγμα του μνήματος, κλείστηκε με μια μεγάλη πέτρα. Η τελετή της Αποκαθήλωσης, γίνεται στις εκκλησίες μας, το μεσημέρι της μεγάλης Παρασκευής. Ενώ το βράδυ της ίδιας ημέρας τελείται η περιφορά του Επιταφίου. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πένθιμα όλη την διάρκεια της ημέρας.
Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμα και το λάδι. Πολλοί πιστοί συνηθίζουν να πίνουν την Μεγάλη Παρασκευή λίγο ξύδι, εις ανάμνηση αυτού που έδωσαν στον Ιησού, όταν ζήτησε νερό τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής Του.
Το έθιμο απαγορεύει κάθε εργασία την ημέρα αυτή. Σε πολλές περιοχές φτιάχνουν ένα ομοίωμα του Ιούδα, και μετά την περιφορά του Επιταφίου το παραδίδουν στην φωτιά. Τα λουλούδια του επιταφίου, μοιράζονται στους πιστούς, οι οποίοι τα φυλούν μαζί με τις εικόνες στα σπίτια τους. Τέλος, την ημέρα αυτή συνηθίζεται οι πιστοί να επισκέπτονται τους τάφους των νεκρών συγγενών και φίλων.
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Διχάζουν τα καρφιά του Ιησού .
τα καρφιά που χρησιμοποιήθηκαν για τη Σταύρωση του Ιησού.
Στο ντοκιμαντέρ ο Γιακομπόβιτσι χαρακτηρίζει το εύρημά του «ιστορικό», ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί και λόγιοι απέρριψαν τους ισχυρισμούς του κάνοντας λόγο για «διαφημιστικό τέχνασμα».
Τα εν λόγω καρφιά βρέθηκαν, σύμφωνα με τον βετεράνο ερευνητή, σε τάφο που ανακαλύφθηκε το 1990 και κατά πολλούς αποτελούσε την τελευταία κατοικία του Καϊάφα, όμως σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς λίγο αργότερα.
Ο Γιακομπόβιτσι κατάφερε, όπως λέει, να τα εντοπίσει χρόνια μετά στο εργαστήριο ενός ανθρωπολόγου από το Τελ Αβίβ. Ο ίδιος θεωρεί πως τα δύο αυτά καρφιά, φαγωμένα από τη σκουριά και λυγισμένα στις άκρες σχεδόν επίτηδες, χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση, πρακτική που θεωρούνταν συνήθης πριν από 2.000 χρόνια. Η θεωρία του, ωστόσο, ότι χρησιμοποιήθηκαν στη Σταύρωση του Ιησού δεν φαίνεται να βασίζεται σε σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία.
«Αν κοιτάξετε συνολικά το θέμα από ιστορικής και αρχαιολογικής πλευράς, όλα συγκλίνουν στην άποψη ότι αυτά τα δυο καρφιά χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση. Και από τη στιγμή που ο Καϊάφας συνδέεται μονάχα με τη Σταύρωση του Ιησού, φαίνεται ότι τα καρφιά είναι από εκεί» εξηγεί.
Η Υπηρεσία Ισραηλινών Αρχαιοτήτων, που επέβλεπε την ανασκαφή στην Ιερουσαλήμ, δήλωσε ότι ουδέποτε ο τάφος συνδέθηκε με τον Καϊάφα και τόνισε ότι τα καρφιά είναι συνηθισμένο εύρημα μέσα σε τάφους.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σίμκα Γιακομπόβιτσι δημιούργησε ένα ενδιαφέρον φιλμ με κεντρικό στοιχείο ένα αληθινό αρχαιολογικό εύρημα. Η ερμηνεία που παρουσιάζεται, ωστόσο, δεν μπορεί να βασιστεί σε αρχαιολογικά ευρήματα ή έρευνα» αναφέρει στην ανακοίνωσή της.
Στο ντοκιμαντέρ ο Γιακομπόβιτσι χαρακτηρίζει το εύρημά του «ιστορικό», ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί και λόγιοι απέρριψαν τους ισχυρισμούς του κάνοντας λόγο για «διαφημιστικό τέχνασμα».
Τα εν λόγω καρφιά βρέθηκαν, σύμφωνα με τον βετεράνο ερευνητή, σε τάφο που ανακαλύφθηκε το 1990 και κατά πολλούς αποτελούσε την τελευταία κατοικία του Καϊάφα, όμως σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς λίγο αργότερα.
Ο Γιακομπόβιτσι κατάφερε, όπως λέει, να τα εντοπίσει χρόνια μετά στο εργαστήριο ενός ανθρωπολόγου από το Τελ Αβίβ. Ο ίδιος θεωρεί πως τα δύο αυτά καρφιά, φαγωμένα από τη σκουριά και λυγισμένα στις άκρες σχεδόν επίτηδες, χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση, πρακτική που θεωρούνταν συνήθης πριν από 2.000 χρόνια. Η θεωρία του, ωστόσο, ότι χρησιμοποιήθηκαν στη Σταύρωση του Ιησού δεν φαίνεται να βασίζεται σε σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία.
«Αν κοιτάξετε συνολικά το θέμα από ιστορικής και αρχαιολογικής πλευράς, όλα συγκλίνουν στην άποψη ότι αυτά τα δυο καρφιά χρησιμοποιήθηκαν σε κάποια σταύρωση. Και από τη στιγμή που ο Καϊάφας συνδέεται μονάχα με τη Σταύρωση του Ιησού, φαίνεται ότι τα καρφιά είναι από εκεί» εξηγεί.
Η Υπηρεσία Ισραηλινών Αρχαιοτήτων, που επέβλεπε την ανασκαφή στην Ιερουσαλήμ, δήλωσε ότι ουδέποτε ο τάφος συνδέθηκε με τον Καϊάφα και τόνισε ότι τα καρφιά είναι συνηθισμένο εύρημα μέσα σε τάφους.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σίμκα Γιακομπόβιτσι δημιούργησε ένα ενδιαφέρον φιλμ με κεντρικό στοιχείο ένα αληθινό αρχαιολογικό εύρημα. Η ερμηνεία που παρουσιάζεται, ωστόσο, δεν μπορεί να βασιστεί σε αρχαιολογικά ευρήματα ή έρευνα» αναφέρει στην ανακοίνωσή της.
Πηγή: ammosimathia
Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
ΠΕΙΝΑΣΑ....ΔΙΨΑΣΑ....ΓΥΜΝΟΣ ΗΜΟΥΝ.....
ΠΕΙΝΑΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΝΑ ΦΑΩ.....
ΔΙΨΑΣΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΝΑ ΠΙΩ....
ΞΕΝΟΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΑΤΕ...
ΓΥΜΝΟΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΝΤΥΣΑΤΕ...
ΑΣΘΕΝΗΣΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΤΕ....
ΣΕ ΦΥΛΑΚΗ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΗΡΘΑΤΕ ΣΕ ΜΕΝΑ....
ΣΑΣ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΩ, ΚΑΘΟΣΟΝ ΤΟ ΑΥΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΟΥ, ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΣΕ ΜΕΝΑ.
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
ΜΕΣΑ Σ΄ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΑΝΑΓΚΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ
ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ!
ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ
ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΓΜΕΝΗ ΣΕ ΜΙΚΡΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΚΙΒΩΤΙΟ.
Η Αγία Ελισάβετ, βασίλισα της Ουγγαρίας, επιθυμούσε να μάθει μερικές λεπτομέρειες από τα πάθη του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού.
Ενώ προσευχόταν, φανερώθηκε σ΄αυτήν ο Χριστός και της είπε:
Αγαπημένη μου δούλη, μάθε ΄ότι οι εναντίον μου ένοπλοι στρατιώτες ήταν 125. Εκείνοι που με συνόδευαν δεμένο ήταν 33, οι εκτελεστές της δικαστικής αποφάσεως 33. Γροθιές στο κεφάλι μου 30, κοντά στον κήπο για να σηκωθώ από κάτω, μου έδωσαν 105 κλωτσιές. Τα χτυπήματα στο κεφάλι και στο στήθος μου ήταν 16.
Χτυπήματα πάνω στους ώμους μου 8. Με έσυραν με σχοινιά και από τα μαλλιά 23 φορές. Φτυσίματα στο πρόσωπό μου 6.666 , στο σώμα μου 100 πληγές και στο κεφάλι μου άλλες τόσες. Με χτύπησαν καταγής θανάσιμα μια φορά. Στο σταυρό ήμουν κρεμασμένος από τα μαλλιά δύο ώρες.
Αναστέναξα 129 φορές. Με έσυραν και με τράβηξαν από τα γένια 23 φορές. Μου έκαναν 100 αμυχές (γρατζουνιές). Στο κεφάλι 100 αμυχές και 3 θανάσιμες. Με συνόδευαν 508 στρατιώτες και 3 με οδηγούσαν. Έχυσα 4.390 σταγόνες αίμα.
Εκείνος που κάθε μέρα θα λέει αυτά 7 φορές, 7 φορές το Πάτερ Ημών, και 7 φορές το "χαίρε Κεχαριτωμένη", δώδεκα χρόνια συνέχεια, για να συμπληρώσει τον αριθμό των σταγόνων του αίματος που έχυσα, και ζήσει σαν καλός χριστιανός θα έχει από μένα 5 χάρες:
- Θα του συγχωρέσω όλες τις αμαρτίες.
- Αν πεθάνει πριν από τα δώδεκα χρόνια, θα τα λογαριάσω σαν να τα είχε συμπληρώσει.
- Θα απαλλαγεί από τα βάσανα της κολάσεως.
- Θα είναι μάρτυρας σα να είχε χύσει το αίμα του για την πίστη.
- Θα κατέβω από τους ουρανούς στη Γη για την ψυχή του και για την ψυχή των συγγενών του μέχρι τετάρτης γενεάς.
Εκείνος που θα έχει μαζί του την προσευχή αυτή, δε θα παιθάνει από πνιγμό ούτε από βίαιο θάνατο. Δε θα προσβληθεί από σοβαρή αρρώστια, ούτε από κεραυνό θα χτυπηθεί, και δε θα πεθάνει χωρίς να εξομολογηθεί. Θα απαλλαγεί από τους εχθρούς του, από καταδικαστικές αποφάσεις δικαστηρίων και από άλλες κακόβουλες και ψεύτικες εις βάρος του μαρτυρίες.
Οι γυναίκες που θα υποφέρουν στον τοκετό τους και θα έχουν μαζί τους την προσευχή αυτή, γρήγορα θα λυτρωθούν από τον κίνδυνο και κάθε ανωμαλία.
Καθένας που θα εφαρμόσει τα παραπάνω, 40 μέρες πριν από το θάνατό του, θα δεί την Αγία, Αειπαρθένο Μαρία.
Ζήτω το αίμα του Χριστού, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.
Όποιος δεχθεί αυτά τα λόγια, δε θα μπορέσει ο εχθρός να τον πλησιάσει,
Ευτυχισμένος θα ζει στη Γη, και θα απολαύσει την Αιώνια Ζωή.
Άρχισε να λες:
"Κύριε Ημών Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού του Ζώντος, ελέησον με τον τ(η)ν αμαρτωλό (η).
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε και Χαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος με τα σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανό και επί της γης Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα ωφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις ωφελέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. Ότι σου εστί η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Κυριακή 10 Απριλίου 2011
Πώς είδε το Άγιο Φως μία αγράμματη και απλοϊκή γυναίκα
Ήλθε λοιπόν, αυτή η απλή και αγράμματη γυναικούλα και μου λέγει:
-Εγώ γράμματα δεν ξέρω, πάτερ, και ήλθα εδώ να δω το Άγιο Φως.
-Όταν τελειώσεις τα προσκυνήματα, της λέω, να περάσεις από εδώ να σου δώσουμε πτυχίο θεολογίας.
-Δίνετε έδώ τέτοιο πτυχίο; Με ρώτησε.
-Ναι, λέω, το δίνει το Πατριαρχείο, αφού πρώτα εξετασθείς.
-Καλά, εγώ τί εξετάσεις να κάνω;
Όταν γύρισε από τα προσκυνήματα, τη ρώτησα:
-Τί είδες, γιαγιά;
-Τί να σου πω, παιδάκι μου, μου έκανε εντύπωση εκεί στο πηγάδι που συνάντησε ο Χριστός την Αγία Φωτεινή.
-Και ποιά είναι αύτη η Φωτεινή;
-Δεν ξέρεις ποιά είναι αυτή η Φωτεινή που είχε πέντε άνδρες και της είπε ο Χριστός ότι πρέπει με το πνεύμα μας να λατρεύουμε το Θεό;
-Καλά, που αλλού πήγες;
-Πήγαμε και στη Κανά.
-Θυμάσαι τί ήταν η Κανά;
-Πως! Εμένα μου αρέσει και το κρασάκι και πλύναμε και τις στάμνες που ευλόγησε ο Χριστός!
Τη ρώτησα για τα άλλα προσκυνήματα. Είπε σχετικά.
Μερικά τα είχε μπερδέψει. Της λέω:
-Γιαγιά, θα περάσεις εδώ και τη Μεγάλη Εβδομάδα και μετά θα έλθεις να σου δώσει ο Πατριάρχης το πτυχίο.
-Ώστε έτσι, θα μου το δώσει;
-Ναι, θα σου το δώσει. Σου έκανα εγώ μερικές ερωτήσεις, θα σε ρωτήσει και εκείνος και θα σου δώσει το πτυχίο.
Όταν τελείωσε το προσκύνημα, το Μεγάλο Σάββατο ήλθε η καημένη και πήρε μία κάρτα από τον Πατριάρχη Διόδωρο για να δει το Άγιο Φως. Αντί όμως να έλθει το πρωί στις οκτώ, ήλθε το μεσημέρι στις 12.30. Τότε διάκονος ήταν ο έξαρχος Ειρηναίος και του λέει:
-Να μπω, πάτερ, μέσα;
-Δεν έχει μέρος, κυρά μου. Πού θα πάς;
-Ε, πώς δεν έχει μέρος για; Έκανε αυτή- ήταν τουρκομερίτισσα.
-Δεν βλέπεις που είναι μέχρι την πόρτα παντού κόσμος;
-Ε, φώναξε εκείνη, κάντε λίγο στην πάντα.
-Πήγαινε κάτω στον Πανάγιο Τάφο, μπορεί να σε βάλουνε εκεί, της λέει ο διάκονος.
Πάει η καημένη κάτω και εκεί οι Αρμένιοι στην πόρτα δεν την άφηναν να περάσει. Ήταν αργά και το δικό μας μέρος ήταν κατάμεστο κόσμο που έφθανε τις 25 χιλιάδες.
Οπότε ξανανεβαίνει πάλι επάνω και, αφού είδε και απόειδε η καημένη, έδωσε και τα 33 κεράκια της σ’ άλλον και έβαλε τα κλάματα λέγοντας: «Εγώ τόσα χρόνια εργαζόμουνα και μάζευα δραχμή-δραχμή για να έλθω και να δω το Άγιο Φως και σήμερα να μη μπορώ να μπω μέσα; Θεέ μου και Χριστέ μου, γιατί μου κάνεις αυτό το κακό σήμερα;»
Κάθισε λοιπόν στο καμπαναριό, δίπλα στην ταράτσα απελπισμένη σχεδόν και έβλεπε τους άλλους κάτω που γύριζαν εδώ και εκεί και μιλούσαν για το Άγιο Φως.
Είχε πάει ή ώρα 1.20, όταν σε μια στιγμή η γερόντισσα βγάζει μία φωνή:
-Το Άγιο Φώς! το Άγιο Φώς!
-Είδε τούς ουρανούς ν’ ανοίγουν και να κατέρχεται το Φως, όπως η αστραπή, και να εισέρχεται από τον τρούλο του Παναγίου Τάφου. Ήταν η πρώτη που είδε το Άγιο Φως. Όταν κατέβαινε κάτω, συνάντησε και τους άλλους και πριν να φύγει, μου είπε:
-Θα μου δώσεις το πτυχίο;
-Ναι, θα σου το δώσω.
Πήγα στο Πατριαρχείο, πήρα ένα πιστοποιητικό προσκυνητή, έγραψα το όνομά της και της το έδωσα. Το γεγονός αυτό συνέβη το 1958.
(Περιοδικό «Όσιος Γρηγόριος»)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



























